Evi hüzün kaplamaya başladı...Gideceğim gün ve dahi gitmeden 2 gün önce görev yerim ve yedek subay mı yoksa kısa dönem mi yapacağım belli olduğunda evdeki hava nasıl olacak acaba?..Bir de zorlu bir yere ve uzun dönem çıkarsam sanırım evde matem havası esecek...Beni çok zorluyorlar...Daha bugünlerden dişimi sıkmaya yoruldum, herkesin sürekli gizliden ya da aleni benim yüzümden ağlamaklı olması ve ağlaması beni kahrediyor...
Ağlamayın diyorum ama söz geçirmek imkansız...Peki ben ne yapayım, tek başıma özleyecek o kadar çok sevdiğim insan varken ben ne yapayım?..Bu yük ağır...İçimden geçenin uzun dönem asteğmenlik olduğunu biliyorlar ve sınavda kısa dönem istemem için bastırıyorlar, kendilerince haklılar, boyun eğiyorum tamam diyorum kısa dönem işaretleyeceğim...Sanki benim elimdeymiş gibi...Ordu nasıl isterse o olacak...Herşey formalite...
Nasılsın diyor  görenler, iyiyim diyorum ama aslında berbatım...Yüzümdeki bu gülümseme, herkesi güldürmeye çalışıp durmam, kahkahalarım, moralli halim hepsi palavra...İçimi biliyorum, dışımı biliyorum, huyumu suyumu biliyorum, ve biliyorum ki kendine acımaya başlarsan mutlaka ölürsün...Farkında olarak kendimin işte ben bunu önlüyorum, yardım eden yok...İçimde hissediyorum uzun dönem çıkacağını sanki...Ama bu kendi hüsnü kuruntum da olabilir  ya da öyle istediğimdendir kim bilir...Ben hakettiğimi bildiğim için istiyorum, işte tek bildiğim bu...Vatan tüm isteklerimden önce geliyor, ardından ailem ve sevdiğim insanlar...Ben çok şey yaşadım geçmişimde, derdi bol, koşturmacası bol bir hayat yaşadım, sorumluluk almaktan hiç kaçmadım, başkalarının enayilik dediğine koşar adım gittim, görev bildim...Biri yapmalı dedim ve yapan ben oldum...Hayatı bilmez derler askerliğini yapmayanlara,  benim için ne kadar geçerli acaba?

          Gönlümün bir limanı yok, uzun zamandır kimseyi yaklaştırmıyorum gönül şehrime, kimseye demir attırmıyorum...Aile hasreti, dost hasretine bir de sevdiceğimin hasreti eklenmesin istedim...Kendimi dizginlemeyi öğrendim, sevip ıska geçmeyi...Beceriksiz bir aşık olmaya çalıştım hep, sorana öyle anlattım ve kendime, beceriksiz aşık...Ve herşeyi sağsalim dönmeye bıraktım...

Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır